محمود نجم آبادى

172

تاريخ طب در ايران ( فارسى )

به لباس آن مرد ريخته شود ولى نطفه در زن ريخته نشود سزايش يك‌صد و هشتاد تازيانه است " . " در باب پنجم ونديداد فقره پنجاه و نه آمده است : " وقتى در خانه مزداپرستان زنى حائض شود ، يا كسى زخم يا ضربت بخورد يا جاى نجس اجبارا استعمال گردد ، آنگاه لباس زنى كه بچه مرده زائيده براى اشخاص مذكور فرش و روپوش انتخاب مىشود ، تا وقتى كه حائض و مريض صحت‌يافته دست به دعا بلند كند ، از آن به بعد ديگر استعمال آن لباس جائز نيست " . به‌طور كلى ارتباط جنسى با زن قاعده اكيدا ممنوع بوده و در آئين زرتشت آمده است : " آنكه با زنى در حال قاعدگى خود در غير موقع طبيعى يا هنگام معمولى هم‌بستر گردد دست كمى از فردى كه جنازه پسر خود را بسوزاند نخواهد داشت " . ( فقره هفدهم باب شانزدهم ونديداد ) . به همين نحو نزديكى با زنى كه وضع حملش نزديك بوده و يا آنكه شير در پستانهايش آمده باشد ( يا نيامده باشد ) ممنوع بود . باب شانزدهم ونديداد كه شامل هيجده فقره است از ابتدا تا انتها تمام درباره احكام مربوط به تكاليف پيروان به آئين زرتشت با زن حائض مىباشد و خلاصه اين هيجده فقره كه به صورت سئوال زرتشت از اهورامزدا و جواب اهورامزدا به زرتشت است چنين مىباشد . " زن حائض بايد از خانه مزداپرستان به ميزان نصف يا ثلث يا ربع يا خمس دور باشد . " همچنين از آتش و از برسم نيز به اندازه پانزدهم قدم دور باشد . كسى كه